Współczesna medycyna estetyczna oferuje wiele metod poprawy napięcia skóry i owalu twarzy bez konieczności przeprowadzania zabiegu chirurgicznego. Wśród nich dużą popularnością cieszą się nici liftingujące - Aptos i PDO.
Współczesna medycyna estetyczna oferuje wiele metod poprawy napięcia skóry i owalu twarzy bez konieczności przeprowadzania zabiegu chirurgicznego. Wśród nich dużą popularnością cieszą się nici liftingujące - Aptos i PDO, które pozwalają uzyskać efekt odmłodzenia, poprawy konturów twarzy oraz ujędrnienia skóry. Dowiedz się, czym różnią się obie technologie i kiedy warto rozważyć każdą z nich.
Nici w medycynie estetycznej to specjalne włókna medyczne wprowadzane pod skórę w celu poprawy napięcia tkanek, ich uniesienia oraz pobudzenia naturalnych procesów regeneracyjnych. Zabieg ma charakter małoinwazyjny i wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym.
Mechanizm działania nici liftingujących opiera się przede wszystkim na dwóch efektach. Pierwszy z nich to mechaniczne podtrzymanie i uniesienie tkanek, co pozwala poprawić owal twarzy i zmniejszyć widoczność opadania skóry. Drugi to biostymulacja, czyli pobudzenie fibroblastów do produkcji kolagenu i elastyny. Dzięki temu skóra stopniowo staje się bardziej napięta, gęstsza i lepiej „podparta”.
Nici liftingujące znajdują zastosowanie m.in. w okolicy policzków, oczu (np. przy opadaniu brwi, powiek), linii żuchwy, bruzd nosowo-wargowych, a także na szyi czy dekolcie.
Nici PDO wykonane są z polidioksanonu, czyli czyli syntetycznego polimeru, dobrze znanego medycynie i od lat wykorzystywanego m.in. w postaci szwów rozpuszczalnych. Cechują się dobrą biokompatybilnością i stopniowo ulegają wchłanianiu w tkankach.
W medycynie estetycznej nici PDO występują w różnych wariantach, dlatego mogą być wykorzystywane zarówno do poprawy jakości skóry, jak i do delikatnego uniesienia tkanek (haczyki). Ich działanie opiera się przede wszystkim na biostymulacji, czyli pobudzeniu skóry do odbudowy włókien podporowych. To sprawia, że zabieg z użyciem nici PDO jest często wybierany przez pacjentów, którzy chcą uzyskać efekt rewitalizacji, zagęszczenia skóry oraz subtelnej poprawy owalu twarzy.
Efekty po zabiegu z wykorzystaniem nici PDO utrzymują się zwykle od 12 do 24 miesięcy. Metoda szczególnie dobrze sprawdza się u osób z pierwszymi oznakami starzenia oraz u pacjentów, którzy oczekują subtelnej poprawy bez wyraźnej zmiany rysów twarzy.
Nici Aptos to bardziej zaawansowany system liftingujący, zaprojektowany z myślą o uzyskaniu silniejszego efektu uniesienia tkanek. Ich charakterystyczną cechą jest obecność specjalnych mikrowypustek, które umożliwiają skuteczniejsze zakotwiczenie nici w tkankach i ich przesunięcie do wyższej pozycji.
W odróżnieniu od nici PDO, Aptos działają nie tylko poprzez biostymulację, ale przede wszystkim poprzez wyraźny efekt mechanicznego liftingu. Dzięki temu mogą być stosowane u pacjentów z bardziej zaawansowanym opadaniem tkanek, utratą owalu twarzy czy pogłębiającymi się bruzdami.
Nici Aptos pozwalają uzyskać zdecydowaną poprawę konturów twarzy, a efekty zabiegu mogą utrzymywać się od 2 do 3 lat. To sprawia, że metoda jest często wybierana przez osoby, które oczekują mocniejszego i dłużej utrzymującego się rezultatu.
Obie technologie wykorzystywane są w medycynie estetycznej w celu poprawy wyglądu twarzy i przeciwdziałania oznakom starzenia. Jednak występują pomiędzy nimi istotne różnice, które wynikają przede wszystkim z budowy nici oraz dominującego mechanizmu działania.
W przypadku nici PDO:
Natomiast w przypadku nici Aptos:
Chociaż obie metody służą poprawie napięcia skóry i owalu twarzy, różnią się zakresem działania oraz uzyskiwanymi rezultatami. Do najważniejszych różnic należą:
Nici PDO i nici Aptos to dwie skuteczne metody wykorzystywane w nowoczesnej medycynie estetycznej, jednak każda z nich znajduje zastosowanie w nieco innych wskazaniach. Dlatego wybór optymalnego rozwiązania zależy głównie od wskazań i oczekiwań pacjenta.
Nici PDO mogą być dobrym rozwiązaniem dla pacjentów, u których pojawiają się pierwsze oznaki starzenia, takie jak utrata jędrności skóry, drobne zmarszczki czy niewielkie pogorszenie owalu twarzy. Zabieg jest często wybierany przez osoby, które oczekują naturalnego efektu odmłodzenia oraz poprawy jakości skóry bez intensywnej ingerencji w rysy twarzy. PDO sprawdzają się szczególnie wtedy, gdy głównym celem jest rewitalizacja, zagęszczenie skóry i subtelne napięcie tkanek. Mogą być również elementem profilaktyki przeciwstarzeniowej.
Natomiast nici Aptos są zazwyczaj rekomendowane pacjentom, u których doszło już do wyraźniejszego opadania tkanek, utraty owalu twarzy oraz pogłębienia bruzd. Metoda pozwala uzyskać silniejszy efekt liftingu, dlatego bywa wybierana przez osoby, które nie chcą jeszcze poddawać się zabiegowi chirurgicznemu, ale oczekują wyraźniejszej poprawy i odmłodzenia wyglądu. Aptos może być dobrym rozwiązaniem wtedy, gdy celem jest nie tylko poprawa jakości skóry, ale przede wszystkim uniesienie tkanek i przywrócenie bardziej wyraźnych konturów twarzy.
Obie technologie mogą przynieść satysfakcjonujące efekty, ale wybór odpowiedniej metody powinien zależeć przede wszystkim od stopnia zaawansowania zmian, jakości skóry oraz oczekiwań względem zabiegu. Decyzję o zastosowaniu nici PDO lub Aptos najlepiej podjąć po konsultacji z lekarzem, który oceni stan tkanek i dobierze rozwiązanie najbardziej odpowiednie dla danego pacjenta.
Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące różnic między nićmi PDO a Aptos.
To zależy od wyjściowego stanu skóry i oczekiwanego efektu. Nici PDO sprawdzają się przy rewitalizacji i delikatnym liftingu, natomiast Aptos są zwykle wybierane wtedy, gdy potrzebne jest silniejsze uniesienie tkanek.
Nici PDO mogą prowadzić do zwłóknień, zbliznowaceń i zmian w tkankach, które mogą wpływać na przebieg lub rezultaty ewentualnych zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej. Dlatego niektórzy chirurdzy traktują wszczepienie nici PDO jako przeciwwskazanie do wykonania określonych zabiegów.
Efekty po niciach PDO utrzymują się zazwyczaj około 12–24 miesięcy, w zależności od rodzaju nici, jakości skóry i indywidualnych predyspozycji pacjenta. W przypadku nici Aptos rezultat liftingujący widoczny jest zwykle przez 2-3 lata.
Nici PDO mogą być mniej skuteczne u pacjentów z wyraźnym opadaniem tkanek, ponieważ dają raczej subtelny efekt liftingu niż mocną repozycję. Warto też pamiętać, że przy planowanych w przyszłości zabiegach chirurgii plastycznej obecność wcześniejszych zwłóknień po niciach może mieć znaczenie dla pracy lekarza lub być przeciwwskazaniem do przeprowadzenia zabiegu.
Lifting nićmi PDO opiera się głównie na biostymulacji i poprawie napięcia skóry, dlatego efekt jest zwykle bardziej delikatny. Nici Aptos wykazują silniejsze działanie mechaniczne, dzięki czemu pozwalają uzyskać wyraźniejsze uniesienie i lepszą korektę owalu twarzy.
Po zabiegu mogą pojawić się przejściowe objawy, takie jak obrzęk, zasinienie, tkliwość czy uczucie napięcia skóry. Jak przy każdej procedurze naruszającej ciągłość tkanek istnieje również ryzyko powikłań, dlatego zabieg powinien być wykonywany przez doświadczonego lekarza.
Wszystko zależy od jakości skóry i stopnia opadania tkanek, ale w wielu przypadkach lepszy efekt liftingujący mogą dać nici Aptos. PDO mogą być rozważane wtedy, gdy celem jest przede wszystkim poprawa jakości skóry i delikatne napięcie.
Po zabiegu należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego, masaży twarzy, szerokiej mimiki oraz ucisku w okolicy zabiegowej przez okres zalecony przez lekarza. Przez pewien czas nie zaleca się także korzystania z sauny, solarium i innych zabiegów silnie rozgrzewających tkanki.
Nici PDO mogą okazać się niewystarczające przy bardziej zaawansowanym opadaniu tkanek, ponieważ ich efekt liftingujący jest zwykle subtelniejszy. Ze względu na niewielką inwazyjność, zabieg nie zawsze poprzedzony jest precyzyjną kwalifikacją i może być wykonywany przez osoby nieposiadające wykształcenia medycznego. Dodatkowo ich obecność wiąże się z ryzykiem powstania zbliznowaceń i zwłóknień, które mogą być przeciwwskazaniem do ewentualnych zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej w przyszłości. Z kolei nici Aptos zapewniają skuteczność przy zaawansowanym opadaniu tkanek, ale są procedurą bardziej zaawansowaną, wymagają precyzyjnej kwalifikacji i zwykle wiążą się z większą ingerencją w tkanki. Dlatego mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy medycyny estetycznej lub chirurgów plastycznych.
Efekty po niciach PDO utrzymują się najczęściej od roku do dwóch lat. Trwałość rezultatu zależy m.in. od rodzaju zastosowanych nici, wieku pacjenta, kondycji skóry oraz stylu życia.
Nici PDO mogą prowadzić do powstawania zwłóknień i przebudowy tkanek, ponieważ ich działanie częściowo opiera się na stymulacji procesów naprawczych. Znaczenie kliniczne takich zmian zależy od rodzaju nici, techniki zabiegowej i planów dotyczących ewentualnych przyszłych zabiegów chirurgicznych.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub chcesz uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z nami telefonicznie, wyślij wiadomość mailową lub skorzystaj z poniższego formularza. Jeden z naszych ekspertów z przyjemnością pomoże Ci i odpowie na wszystkie pytania.
